>Upgrade van Windows Vista naar Windows 7

>

De update-klus vordert gestaag. De eerste schijf is inmiddels helemaal bijgewerkt (op dat exemplaar had ik Windows 7 twee maanden geleden al geïnstalleerd om het uit te proberen). De tweede vergde heel wat meer tijd, alleen al de upgrade van Windows Vista naar Windows 7 duurt bijna twee uur, en dat is dan exclusief alle Windows updates die daar weer overheen komen.

Sylvia is nog steeds verre van genezen, dus de stad ingaan ging niet door. Het enige waarvoor we de deur zijn uitgeweest waren wat noodzakelijke boodschappen. Bij de Nettorama, rond 11:00, maar Sonja (die naar eigen zeggen elke week voor 11:00 bij de Nettorama moet zijn omdat ze anders geen “speciaal brood voor Max” meer krijgt) hebben we niet gezien. Jammer, want ik had het wel een giller gevonden als we Tom en Max daar tegen waren gekomen.
Advertenties

>Voorlopig niet terug naar België

>

Sylvia blijkt zomergriep te hebben, dat was kennelijk ook de reden waarom ze wilde dat ik naar Eindhoven kwam. Dat had ze natuurlijk ook gewoon even kunnen zeggen gisteren. Het betekent dus wel dat ik voorlopig niet terug naar België verkas; de komende paar dagen zal ik voor Sylvia moeten zorgen, en maandag, dinsdag en woensdag heb ik allerlei afspraken.

Dus heb ik van de nood maar een deugd gemaakt. Ik moest toch even terug naar Lommel om de papieren op te halen voor de begeleide omgang maandag, ik heb meteen ook maar m’n PC meegenomen. Die kan dan de komende dagen helemaal bijgewerkt worden: Windows 7 installeren op alle drie de harde schijven, en alles wat er op staat weer eens updaten. Dat gaat nog een flinke klus worden.

Waar ik minder blij mee was: Sylvia deelde mede dat we morgen de stad ingaan om een nieuwe jas voor me te kopen. Volgens mij is ze veel te ziek om dat te doen en ik hou er ook helemaal niet van als anderen voor mij gaan beslissen wat ik wanneer moet doen. Morgen eerst maar eens zien of ze er wel toe in staat is.

>Alweer een hoop tijd verspild

>

Zo rond 01:00 ben ik in bed gekropen, opnieuw goed geslapen, en om 08:00 zat ik al weer aan m’n ontbijt. Toen ik m’n telefoon inschakelde (die gaat ’s nachts uit) bleek Sylvia gisteravond twee keer gebeld te hebben (22:14 en 22:55). Veel emoties op de voicemail, alsof m’n psychische belasting nog niet groot genoeg is. Het lijkt wel alsof ze alleen maar overeind blijft als ik continu bij haar ben. Dat ga ik niet volhouden. Als ze een paar dagen alleen al niet aankan, wat dan als ik straks langer weg ben? Stel bijvoorbeeld dat ik een leuke baan krijg waarvoor ik regelmatig een paar weken naar Verweggistan moet?

M’n e-mail versturen lukt niet altijd vanuit België dus ben ik om 09:00 maar eens richting Nederland gegaan; naar Luyksgestel om precies te zijn. Terwijl ik daar rustig zat te werken belde Sylvia. Enerzijds om te vertellen dat ze m’n post opgehaald had, anderzijds om te vragen hoe laat ik vandaag bij haar ben. Huh? Ik heb helemaal niet gezegd dat ik vandaag terug naar Eindhoven zou gaan, daar heb ik eigenlijk ook helemaal geen tijd voor. Maar ja, ingaan tegen de verwachtingen van een vrouwelijke wederhelft levert ook alleen maar ellende op, dus zat er niks anders op.

Om 11:30 was ik terug in Lommel, die 2,5 uur had ik me dus kunnen besparen. Internetten had ik vanavond ook bij Sylvia kunnen doen. Weer een hoop kostbare tijd verspild.

Ze had wel de post uit de postbus gehaald. Daarin onder andere twee ontvangstbevestigingen: een van het UWV inzake mijn bezwaar tegen de hoogte (of beter: het gebrek aan hoogte) van het vastgestelde dagloon, en een bevestiging van de Klachtencommissie Welzijnswerk Eindhoven inzake de klacht die ik heb ingediend tegen de Raad van Bestuur van de Lumens Groep.

>De dagindeling gaat om

>

Het zomerse weer is weer even voorbij. Gisteren was het nog alleszins aangenaam weer (alleen wel een paar graden minder warm dan in het weekend), vandaag regende het. Het regende al toen ik wakker werd en het is de rest van de dag niet meer opgehouden.

Na die positieve ervaring (althans toch voor m’n zielenrust) met het weer oppakken van m’n hobby heb ik m’n dagindeling maar eens omgegooid. Na het ontbijt iets aan huishoudelijk werk, per dag maar één van de (psychisch) zware klussen op m’n Eerstvolgende-Actielijst, en dan de rest van de dag aan de slag met webdesign. Het duurt dan weliswaar langer voor al die klussen afgewerkt zijn, maar het scheelt wel een hoop psychische ellende.

>Geneste div-tags (voor de ingewijden)

>

Eerst maar eens een stel brieven geschreven, vervolgens naar het centrum van Lommel voor de noodzakelijke Internettoegang. Door de migratie naar een nieuwe server was geen van m’n websites meer online, die van Cyber Constructions is vanaf nu weer wel beschikbaar, binnenkort volgt de rest. Tegen dat ik weer terug was in m’n caravan was de ochtend om.

Het enige wat ik nog gedaan heb dat als “werk” beschouwd zou kunnen worden is het onderhoud van m’n auto: in dit geval het stofzuigen van het interieur. Grote vreugde: daarbij heb ik pa’s speldje teruggevonden. Speldje? Ja, speldje. Toen hij jaren geleden zijn molenaarsdiploma kreeg zat daar ook een speldje bij. Toen hij overleed wilde zowel ik als mijn broers en zus dat ingelijste diploma hebben. De hebzucht van m’n familie kennende zag ik al aankomen dat diploma & speldje naar Tilburg zouden verdwijnen, en inderdaad verdweeen bij de ontruiming een en ander in de auto van m’n zus. Waar ik het vervolgens uitgehaald heb toen even niemand keek, en het spul in m’n eigen auto gelegd heb.

Is dat oneerlijk? Lijkt me niet. Lorette heeft pa’s personenbusje gekregen (nog relatief nieuw dus ettelijke duizenden Euro’s waard) en m’n voorraad Lego ingepikt (die voor Tom en Max bedoeld was), Rob heeft voor zover ik weet zo’n beetje al pa’s gereedschap meegenomen (en dat was nogal wat, pa was een enthousiast klusser), en Emile heeft z’n huis ingericht met de inboedel van pa. Wat voor mij overbleef: wat tweedehands huishoudelijke apparaten. Wat inboedel waar meerdere kandidaten voor waren zou onderling verloot worden maar daar heb ik nooit meer iets van gehoord. Dat zal dus wel of achter mijn rug om verdeeld zijn, of intussen stilletjes aan Emile’s inboedel zijn toegevoegd. Kortom, dat ik pa’s molenaarsdiploma heb meegenomen is gewoon zoete wraak.

Toen werd ik tot mijn verrassing gebeld door José. Die had een notitie gevonden dat ik haar vanochtend had geprobeerd te bereiken en belde nu dus even terug. Geen idee wat er precies fout gegaan is aan die kant, maar ik heb niemand gebeld.

Voor de rest van de dag geen werk maar alleen nog hobby: ik ben verder gegaan met het nieuwe ontwerp van m’n privéwebsite vanbaardwijk.com. Dat ging niet zo soepel als gedacht, ik zit nog steeds te klooien met de eerste pagina. Wie geen verstand heeft van webdesign mag de rest van dit bericht overslaan. Voor de volhouders: het probleem zit ‘m in geneste div-tags.

De pagina bestaat uit drie delen: bovenaan de kop over de hele breedte (vaste hoogte dus geen probleem), daaronder de feitelijke inhoud verdeeld over drie kolommen (achtereenvolgens het menu, de inhoud en een grafisch element), en daaronder een footer over de hele breedte. Als je dat met tabellen doet is het geen enkel probleem, maar die wilde ik nu eens niet gebruiken.

Dat middelste blok bestaat uit een div-tag met drie geneste div-tags. Die div zou aan de onderkant mee moeten groeien met de hoogte van de geneste tags, maar dat doet-ie niet. Ik krijg maar niet uitgevogeld hoe ik dat moet doen, ik weet niet eens of het wel mogelijk is. Misschien dat het met Javascript kan, maar ik spreek nog geen Javascript dus dat ik even geen optie. Uiteindelijk ben ik toch maar overgegaan op gebruik van tabellen…

Zo’n dagje (althans, middag en avond) met je hobby bezig zijn is wel lekker ontspannend, voor de eerste keer in tijden ben ik dan ook vrij snel in slaap gevallen en heb ik prima geslapen. Jammer dat er nog meer gedaan moet worden naast webdesign.

>Eindelijk even rust om te werken

>

M’n huiswerk (dat van die tijdschriften) heb ik afgehandeld, daarbij flink geholpen door het feit dat ik m’n computer niet al te veel heb kunnen gebruiken dit weekend. Inmiddels ben ik begonnen aan het huiswerk voor de komende week: inderdaad, de verzameling tijdschriften van jaargang 2008.

Sylvia is vanavond weer terug naar Eindhoven gegaan. Kan ik eindelijk eens datgene gaan doen waarvoor ik in België ga zitten: een hele hoop werk dat ik elders niet kan doen. Brieven schrijven, klachten indienen, webdesign, noem maar op.

>Sylvia en mijn werk gaan niet samen

>

Eigenlijk had ik vandaag eens een aantal uren willen besteden aan webdesign, maar helaas is daar weer niks van terechtgekomen. Geen idee hoe ze het flikt, maar telkens als ik bedenk “ik zal zo eens beginnen” zit Sylvia even later achter de computer om Mahjong Titans te spelen.

>Tot zover mijn coulance

>

Ik heb vanochtend m’n administratie maar weer eens bijgewerkt, inclusief een aanpassing van de jaarafrekeningen. Sonja heeft een hele tijd geleden geëist dat ze een deel zou krijgen van de opbrengst van m’n speelgoedhandel (ook al heeft ze daar geen enkele bijdrage aan geleverd) en in eerste instantie heb ik haar daarin haar zin gegeven. Maar aangezien ze vervolgens weigert te betalen en ook nog eens een deel van m’n uitkering inpikt is die coulance het raam uitgegooid en is die opbrengst uit de jaarafrekeningen verwijderd. Met als resultaat dat ik op wat kleingeld na € 125.000 van haar te krijgen heb. En daar komen m’n bedrijfsschade en de alimentatie nog bovenop. Het gaat een duur jaar worden voor Geldwolf Holten.

Ik heb mezelf ook maar eens wat huiswerk gegeven. Ik heb nog een hele stapels tijdschriften liggen die ik nog altijd niet gelezen heb, die zijn opnieuw uitgesorteerd (eerst op uitgave en vervolgens op jaargang), dit weekend moet alles van 2007 doorgewerkt worden. Hoebedoelu, achterstand?

>Uitnodiging voor Sonja

>

Vanochtend was het vroeg opstaan om taxichauffeur te spelen. Sylvia’s auto moest naar de APK en zelf moest ze daarna gaan werken, en dus had ze vervoer nodig. Op de terugweg meteen maar even boodschappen gedaan, en vervolgens ontbeten. Niet alles in de juiste volgorde dus, maar het moest even.

Vervolgens was het tijd voor een rondje bellen. José van Griensven moest gebeld worden om te vertellen dat ze naar België zal moeten komen voor huisbezoek. Toen ik belde zat ze nog in een gesprek, maar even later belde ze al terug. Netjes. Daarna was Marcel Martens aan de beurt, en die kreeg ik (verrassing!) zowaar aan de lijn. Helaas viel de verbinding weg, en terugbellen deed-ie niet.

Interessante ontdekking tijdens het bellen: Sonja neemt nog steeds de telefoon met “Sonja van Baardwijk”.

Aan het begin van de middag ben ik terug naar België gegaan, Sylvia kwam later. Ik had twee mogelijkheden: of ’s middags al teruggaan met als nadeel dat het gruwelijk warm zou zijn, of ’s avonds teruggaan met als nadeel dat ik hoogstwaarschijnlijk in de file zou belanden vanwege het Pinksterweekend. Aangezien de gastank bijna leeg was en ik me dus geen vertraging kon permitteren ben ik ’s middags dus maar vertrokken. Bij het tankstation in Lommel (een kilometer voor de camping) bleek er 34,25 liter LPG nodig te zijn om de tank weer te vullen. Oftewel, m’n auto heeft me weer eens op de laatste LPG-dampen naar huis gebracht.

Om m’n goede wil te tonen heb ik Sonja per SMS uitgenodigd om dit weekend met de kids naar de camping te komen. Het belooft een zomers weekend te worden, dus ideaal campingweer. En beter voor de kids dan weer het hele weekend opgesloten zitten in oma’s verzorgingsflatje drie hoog, waar ze niks anders mogen dan TV kijken, spelletjes doen op de PlayStation en spelletjes doen op hun Nintendo DS. Nou heb ik echt niet de illusie dat Sonja op zal komen dagen (of zelfs maar zal reageren op m’n uitnodiging) maar ik heb wel weer m’n goede wil getoond, en als ze daar niet op ingaat heb ik weer een extra twijgje om straks bij de rechter mee te slaan. Stukje bij beetje worden al die afzonderlijke twijgjes een flinke takkenbos. En daar kun je een paar flinke klappen mee uitdelen.

Ergens is het ook wel zielig: Sonja is zo druk bezig met oorlogvoeren dat ze totaal niet in de gaten heeft dat ze uiteindelijk zichzelf de vernieling in helpt. Als die straks opeens alles kwijt is (huis, kids en een flink deel van haar inkomen, zie hieronder) zal ze volledig instorten.

Sylvia bracht de post mee. Daarin onder andere een brief van de P&O Consulting Groep (de Arbodienst) met het verzoek zo snel mogelijk contact op te nemen; ze hadden verzuimd een eindevaluatie van het Plan van Aanpak te maken en daarvoor hebben ze kennelijk van het UWV op hun sodemieter gekregen. Als ik terug ben in Nederland (ergens in de loop van volgende week) zal ik wel eens een keer terugbellen.

In de post zat ook een brief van incassobureau Janssen & Janssen met als bijlage een kopie van de Verklaring Derdenbeslag. Ik ben het kotsbeu, die voortdurende terreur van Sonja Holten. Marcel wilde nog proberen tot een schikking te komen inzake mijn vordering op Sieg Heil Holten, van mij krijgt hij tot het einde van de maand om te regelen dat ze d’r schuld betaalt. Zo niet dan gaat begin volgende maand de zaak naar een incassobureau. Eens zien of ze nog steeds lacht als er beslag wordt gelegd op haar salaris tot ze haar schuld betaald heeft.

Klein rekensommetje: bij een schuld van een slordige € 120.000 en een aflossing van € 1.000 per maand is ze tien jaar bezig om af te lossen. En dat is dan exclusief incassokosten en wettelijke rente.

Aan het einde van de middag belde Babette Moors ook nog: ze wilde een afspraak maken om het concept van haar rapport door te spreken. Daarna zal ze in gruwelijk hoog tempo de onvermijdelijke correcties door moeten voeren, want de afspraak is op woensdag 9 juni tegen het einde van de middag en de zitting is in de ochtend van 11 juni. Oftewel, dat wordt voor haar woensdag overwerken en donderdagochtend het rapport faxen, anders gaat het nooit op tijd bij de rechter zijn.

>Beslag op m’n uitkering

>

Vandaag maar weer eens een “grote ronde” gemaakt. Dat wil zeggen: eerst naar de GGzE, dan de postbus, vervolgens m’n externe opslag (spullen er in en de volgende lading boeken er uit) en dan terug naar Sylvia.

Van de post werd ik allesbehalve vrolijk. Er zat namelijk een brief tussen van het UWV, om mij mede te delen dat incassobureau Jansen & Jansen beslag had gelegd op mijn uitkering. Nou is dat toch al een schijntje (bijstandsniveau voor een alleenstaande, nog geen € 200 netto per week) maar daar gaan ze nu dus elke week ook nog eens enkele tientallen Euro’s van inhouden. En waarom? Omdat Sonja Holten geheel ten onrechte meent dat ze geld van me tegoed heeft. Wat die Nazislet gemakshalve maar even “vergeten” heeft te vertellen aan het incassobureau is dat ik nog ruim een ton van haar tegoed heb. Daar heb ik haar (plus haar moeder en beide advocaten) dus nog maar eens aan herinnerd. En vanaf nu zal ik dat ook dagelijks doen als ik Internettoegang heb.

Marcel Martens heeft uiteraard weer niet teruggebeld…